Συνήθως η εξαγωγή μπορεί να πραγματοποιηθεί με τη λεγόμενη «κλειστή» τεχνική. Ο οδοντίατρος, δηλαδή, χρησιμοποιεί κατάλληλα εργαλεία – κυρίως μοχλούς και οδοντάγρες – για να χαλαρώσει τη σύνδεση του δοντιού με το γύρω κόκκαλο, που το στηρίζει, και τελικά να το αφαιρέσει. Η πληγή επουλώνεται είτε αυτόματα είτε με επιπλέον θεραπευτικές τεχνικές (π.χ. μόσχευμα), ανάλογα με το σχέδιο αποκατάστασης του κενού που δημιουργείται. Χάρη στα διαθέσιμα σήμερα τοπικά αναισθητικά η όλη διαδικασία είναι ανώδυνη και ο ασθενής αισθάνεται μόνο κάποια πίεση από τα εργαλεία και την κίνηση του δοντιού.